ตอนนี้งานการมากมายเหลือเกิน  มากเกินไปแล้ว

ที่จริงแล้วกิ๊บก็เข้ามาทุกวันแหละคะ

แต่ว่าไม่มีเวลามาอัพไดอารี่สักที

ตอนนี้กิ๊บก็มีหน้าที่รับผิดชอบเพิ่มขึ้นมาอีก 1 อย่าง

คือการเป็นเหรัญญิกเซก 2 น่าเบื่อ

กิ๊บไม่อยากเป็นเลย ไม่อยากทำ

แต่มองไปทางไหนคนที่จะทำแทนก็ไม่น่าไว้วางใจเพราะอาจมีการล๊อบบี้กัน

ที่จริงแล้วหน้าที่นี้กิ๊บเคยทำมาก่อนแล้วเมื่อปีที่แล้ว

แต่ว่ามีคนแย่งไปทำ กิ๊บก็เลยไม่ต้องทำอิอิ

แต่ตอนนี้คนที่แย่งไปทำเค้ามีหน้าที่ใหม่ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

กิ๊บเลยต้องก้มหน้ารับหน้าที่โดยไม่มีข้อแม้

การบ้านที่มากมาย และอาจารย์ที่ไม่เข้าใจว่าทั้งคณะเค้าจบไปำอาชีพเฉพาะนี้

แต่ว่ายกเว้นอีกกิ๊บี่ไม่ได้จบไปทำอาชีพเฉพาะนั้น

เค้าไม่เข้าใจ

ถึงคุณสอนเราละเอียดสักแค่ไหน เราก็ไม่ได้เอาความรู้ที่คุณให้

มาใช้ประโยชน์กับอนาคตของชาติแม้แต่นิดเดียว

เลยเปรียบเทียบความสามารถกับพวกเราสัีกที

ถ้าคุณไม่อยากสอนเรามากคุณก็ไม่ต้องสอนกลับโรงเรียนของคุณไปซะ

รู้มั๊ยว่าตอนนี้นักเรียนที่คุณสอนนั้นหมดศรัทธาในตัวคุณไปแล้ว

เซ็ง  -_-'

เรื่องเพื่อน

ตอนนี้กำลังเป็นเรื่องที่สำคัญในชีวิต

ถ้าเรามีเพื่อนฝาแฝดแล้วเค้าชอบทำนิสัยแย่ ๆ เหมือนกัน

เราจะแย่ขนาดไหน

แต่ว่านี่เค้าเลือกปฏิบัติ เค้าเลือกที่จะแย่กับเราแต่เค้าดีกับคนอื่น

นี่เค้าเห็นเราเป็นเพื่อนรึป่าวนะ

ตอนแรกกิ๊บคิดว่ากิ๊บน้อยใจไปเอง

แต่กลับรู้ความจริงอะไรบางอย่างมาว่า

เรื่องเก่า ๆ ที่ไม่ดีเราเคลียไปแล้ว

เราลืมไปแล้ว เราให้อภัย แต่เค้าไม่เคยเลย

กิ๊บเสียความรู้สึกกับเรื่องนี้มาก

กิ๊บรักเพื่อนทุกคน ให้ความสำคัญกับทุกคนกับทุกอย่างที่ละเอียดอ่อน

แต่เค้ากลับเอาความละเอียดอ่อน ความหวังดีของกิ๊บไปทิ้งและเหียบย่ำมัน

กิ๊บจะไม่ทนแล้ว มันจะไม่ใช่เพื่อนกิ๊บอีกต่อไป

.........................................................................................

กิ๊บขอโทษไก่ กับลูกตาลด้วยนะที่ช่วยนี้ห่าวเหินไปเพราะว่า

ไก่กับลูกตาลดันไปอยู่กับพวกมัน

ตอนนี้กิ๊บก็เลยอยู่กับ พลอย ตาล แล้วก็กิ๊บ

(3 คนเอง) แต่ก็จริงใจต่อกันแค่นี้ก็พอ

ไม่ต้องเสแสร้งเพราะชั้นจะเสียความรู้สึกกับการกระทำของพวกเธอ

เซ็ง -_-'

เรื่องความรักของเรา(นี่ไดอารี่คู่นี่นา ^^ )

ขอโทษนะที่รักที่เค้าบ่นแต่เรื่องของเค้าอ่ะ

ถ้าเค้าเก็บไว้ในใจเค้าคงอึกอัดตายไปก่อนแน่เลยอ่ะ

ไดอารี่ของเราจะไม่มีเรื่องของเราได้ไงเนอะ

เรื่องที่ยิ้มได้คงจะมีแต่เรื่องนี้เท่านั้น

เมื่องานนี้ส้มจุกมาหากิ๊บที่หอ

ตอนแรกก็คิดว่าส้มจุกคงต้องไปนั่งเฝ้ากิ๊บทั้งวัน

เหมือนทุก  ๆ ครั้ง แต่่เมื่อวานฝนตกหนักมากเลย

จนกิ๊บไม่สามารถไปเรียนได้ ตกทั้งวันเลย

แต่ก็ดีนะที่ส้มจุกมาแล้วไม่เปียกเลย

สรุปว่าเมื่อวานเราเลยได้อยู่ด้วยกันทั้งวันเลย  อิอิ

.....................................................................

เมื่อวานที่มหา'ลัย มีงานของขายเต็มไปหมดเลย

ก็เลยพาส้มจุกไปเดินเที่ยวช๊อปกันจนกระเป๋าฉีกกันไปข้างนึงเลย

(มีความสุขจัง)

แล้วก็กลับมานั่งจนกันต่อที่ห้อง T_T'

แต่ก็ช่างเหอะของมันเสียไปแล้วนี่เนอะ

สรุปว่าเรื่องที่ไม่ดีทั้งหลายแหล่หายไปหมด

เพราะว่าได้อยู่กับส้มจุกทั้งวัน

^__________^

กิ๊บก็เลยเริ่มมีรอยยิ้มบ้างแล้ว

ลั้น ... ลา

จะจบแระ

- กิ๊บกับส้มจุกรักครอบครัวมากเลยนะถึงจะไม่พูดก็ตาม

- ตั้งใจเรียนนะคะที่รัก เดี๋ยวเค้าติวให้

- ส้มจุกเป็นเด็กดีนะคะ อย่าดื้ออย่าซนนะคะ

- เรื่องไม่ดีอย่าเก็บมาคิดเพราะมันรกสมอง

- ไม่อยากมีพี่ก็ออกไปเลย ว้าว !! (ไปลงน้องมา)

- พี่กุ๊กไก่กลับมาทำไดอารี่เร็ว ๆ นะคะ

อย่างน้อยก็กิ๊บกับส้มจุกนี่แหละที่ยังรออยู่

- สู้กับวันใหม่  >.<' เย้ !!

- น้องโอ๊ตเดี๋ยววันนี้พี่เขียนจดหมายให้นะ(น้องเทคเอก)

^_____________________________________________________________^

ยิ้มรับกับวันใหม่กันหน่อยนะคะ อย่ากลัวกับสิ่งที่ยังมาไม่ถึง ขอบคุณพี่ลูกน้ำที่ให้สติอีกครั้ง

เมื่อวานนี้ส้มจุกมาหากิ๊บด้วยแหละมาถึงก็ประมาณ 8 โมงกว่า ๆ แล้ว

ทั้ง ๆ ที่กิ๊บมีเรียนตอน 9 โมงกิ๊บบอกส้มจุกว่าอยู่หอเล่นเนต ดูทีวีรอก็ได้

ไปเรียนแปบเดียว เดี๋ยวก็เลิกแระ ส้มจุกบอกว่าไม่เอาจะไปนั่งรอที่หน้าตึกเรียน

แต่กิ๊บก็เกรงใจส้มจุก ที่ต้องไปนั่งรอกิ๊บเรียนตั้ง 4 ชั่วโมง

พอกิ๊บไปเรียนกว่าอาจารย์จะมาก็ตั้ง 10 โมงเข้าไปแล้วออกมาก็ไม่ได้ต้องนั่งรอจนกว่าจะมา

พออาจารย์เข้ามาในห้องปุ๊บ  เพื่อนก็บ่นว่าอาจารย์มาสาย  อาจารย์ก็เลยเดินไปที่นาฬิกาที่แขวนอยู่ในห้อง

แล้วหมุนนาฬิกา ไปที่ 9 โมง -_-‘ เซ็งกันไปตาม ๆ กัน

ยังดีนะที่อาจารย์ปล่อยก่อนเวลา  พอปล่อยแล้วเวลาจริง ๆ ก็ประมาณ 11 โมงครึ่ง

ลงมาส้มจุกก็มารออยู่แล้วที่หน้าบันได  น่ารักที่สุดเลยหล่ะคะที่รักขา  ^_____^

(รู้งี้เขียนไดอารี่ตั้งแต่เมื่อวานดีกว่า วันนี้สมองแลตื้อ ๆ อ่ะ คิดไม่ออก ง่วงด้วย)

เมื่อวานก็เลยเป็นวันที่กิ๊บอารมณ์ดีที่สุดเลยก็ว่าได้

เพราะไม่ได้เจอส้มจุกมา 2 อาทิตย์เต็ม

จากไดอารี่หน้าที่แล้ว กิ๊บว่าก็คงจริงอย่างที่เอ้ว่านั่นแหละคะ

ที่ทะเลาะกันคงเป็นเพราะว่าไม่ได้เจอหน้ากัน

หลังจากนั้นเราก็กลับห้องได้กอด ได้จับมือ ได้นอนแขน ฯลฯ

อบอุ่นที่สุดเลย

**เค้ารู้นะว่าเมื่อวานตัวไม่ได้หลับ ตัวเอามือมาเขี่ยผมเค้าเล่น

    ตัวจับมือเค้าตลอดเลย ตอนที่เค้านอนอ่ะจับไม่ยอมปล่อยเลยนะเนี่ย

    แล้วตัวก็หอมแก้มเค้าด้วยตอนเค้าหลับ เค้ารู้นะ กิ้ว ๆ ๆ ๆ

    ตอนที่เค้านอนเค้างอแงด้วย เค้าชอบจังตอนที่ตัวปลอบเค้า เค้ามีความสุขที่สุดเลย

    ^______________________________________^ (ที่จริงยังยิ้มกว้างได้อีกนะเนี่ย  อิอิ)

แล้วหลังจากที่กิ๊บตื่นนอนเราก็ไปนั่งหม่ำฮาจิบังที่แหลมทองกัน

แล้วก็เดินไปซื้อป๊อปดิปกับบัดดี้ที่เคเอฟซีมากินด้วย

กินไปไม่เท่าไหร่หรอกเพราะว่ากิ๊บเพิ่งกินข้าวก่อนกลับไปนอน

ก็เลยกินได้นิดเดียวเองหล่ะ

หลังจากนั้นก็ไปเดินซื้อของที่ร้านดรีม ท๊อป แล้วก็วัตสัน

ไม่อยากจะบอกว่าพอส้มจุกกับกิ๊บแยกกันจะกลับบ้าน มองออกไปนอกห้าง

-_-‘ ฝนตกหนักมาก ๆ   ก็เลยไปดูร่มที่วัตสันกัน

(กิ๊บอยากได้มาตั้งนานแล้วแหละเพราะว่าเวลาเดินเรียนแดดที่ มอร้อนมหาศาลเลยอ่ะ)

ที่ร้านเค้าติดราคาไว้ว่า 49 บาท กิ๊บก็ร่มพับอ่ะเนอะใช้แปบเดียวเดี๋ยวก็ทิ้ง

ก็เลยเอาถูก ๆ แล้วกัน 49 บาทก็น่าจะพอแต่ก็เลือกกันอยู่ตั้งนาน

ว่าจะเอาสีน้ำเงิน 49 บาท

หรือว่าสีเหลือง  69 บาท (แต่กิ๊บชอบสีเหลืองมาก ๆ เลยกิ๊บก็เลยอยากได้แหละ)

สุดท้ายกิ๊บก็เลยเลือกสีน้ำเงินแหละเพราะว่ามันถูก (แอบงกแหละ แหะๆๆ)

แต่ว่าพอกิ๊บไปคิดตังค์ปุ๊บที่ร้านกลับคิดราคาร่มคันละ 79 บาท

กิ๊บก็เลยไม่ยอมไปทวงตังค์คืนก็เลยเปลี่ยนมาเป็นร่มสีเหลืองแทน

ราคาถูกกว่าตั้งเยอะแนะชอบสีเหลืองด้วย  555+  ลั้นลามีความสุขจัง

และแล้วส้มจุกก็กลับบ้านพร้อมกับร่มสีเหลืองของกิ๊บ 

อีก 14 วันเราจะได้เจอกันอีก     -_-‘

**สตอรี่ไทยเปรียบเสมือนบ้านหลังใหญ่ของพวกเรา ถึงผู้ที่ต้องการสร้างกระแสให้บ้านใหญ่ของเรา

    ถึงคนที่สร้างกระแส คนที่มาว่าบ้านหลังใหญ่ของเรา ถ้าคุณไม่ชอบก็ไม่ต้องเข้ามา

    กิ๊บกับส้มจุกเป็นกำลังใจให้พี่กรและทีมงานทุกคนนะคะ  

    ไหนพี่ ๆ ยิ้มหน่อย                   ^____________^

จะไปแระ

-          กิ๊บกับส้มจุกรักครอบครัวมาก ๆ เลยนะคะ

-          ขอบคุณสตดรี่ไทยที่ทำให้เราได้เจอกับมิตรภาพที่ดีตลอดมา

-          การทะเลาะกันของเราเป็นเรื่องธรรมดาแต่ก็ปวดใจทุกครั้ง

-          กิ๊บแอบหนีเที่ยวไปหาดมาส้มจุกโกรธมากเลยทำไงดีอ่ะ  T__T’

-          ตั้งใจเรียนนะคะที่รัก  อย่าดื้อแล้วก็อย่าซนด้วยนะ

-          เค้ารักตัวที่สุดในโลกเลย

วันนี้ไม่มีอะไรจะบอก

ไม่มีอะไรจะเล่า

อารมณ์ไม่คงที่

ก็แค่อยากคุยกับใครสักคน

คนที่ทำให้..........หมดความทุกข์ใจ

 คนที่ทำให้..........หมดความกังวลใจ

  คนที่ทำให้..........เรื่่องต่าง ๆ คลี่คลาย

คนที่คิดถึงทุกนาที

คนที่อยากจับมือทุกวัน

คนที่อยากเห็นหน้าทุกเช้าที่ตื่นนอน

คนที่อยากกินข้าวด้วยทุกมื้อ

คนที่อยากไปเที่ยวด้วยทุกวัน

คนที่อยากกอดเหลือเกิน

คนที่รัก คนนั้นหายไปไหน

T____T'

เฮ้อ !!  ช่วงนี้กิ๊บว่ากิ๊บแลเหนื่อย ๆ นะ

ต่อไปคงไม่ค่อยมีเวลามาอัพไดบ่อย ๆ นะคะ เพราะว่าเรียนทั้งวันแล้วก็ทุกวันเลยอ่ะ

เหนื่อยมากเลย  วิชาที่เรียนก็เครียด ๆ ทั้งนั้นเลย ทำไมไม่เห็นเหมือนตอนอยู่ปี 1 เลย

สนุกสนานกับทุกสิ่งทุกอย่าง เฮ้อ!! นึกแล้วอยากไปเที่ยวเหมือนตอนอยู่ปี 1 จัง

ตอนนี้ก็ต้องตื่นแต่เช้าส่งส้มจุกเข้าเรียน(โทคุยกันคะ)

แล้วก็รีบอาบน้ำ แต่งตัวไปเรียน พยายามตื่นเช้าแล้วแต่ว่าแต่งตัวนานอ่ะ

ไปเรียนนอกจากเรียนหนักแล้วการบ้านยังเยอะอีกแถมด้วยกิจกรรมรับน้องที่ยาวเป็นหาวว่าวอีก

ที่ต้องเหนื่อยยิ่งกว่าน้องอีก 

หน้าที่แล้วที่บอกไปว่าทะเลาะกับเพื่อนมา เพราะว่าเพื่อน ๆ อยากพาน้องออกไปรับน้องที่ระยอง

แต่ว่าเรื่องความปลอดภัยและค่าใช้จ่ายช่างมากมายเหลือเกิน

ถ้าไประยองต้องเสียประมาณ 120,000 บาท  แล้วที่บ้านเพก็มีคนตายทุกปี

เราคงไม่สามารถห้ามน้อง 120 คนลงเล่นน้ำได้หรอกเพราะว่าในเมื่อเรายังห้ามพี่ไม่ได้เลย

นี่แค่น้องที่เอกภาคปกอย่างเดียวยังไม่รวมภาคเปอีก  ...  =_=’  เหนื่อยอย่างมากเมื่อพูดเรื่องนี้

แต่ว่าถ้าเรารับน้องใน มอ เราก็จะเสียค่าใช้จ่ายประมาณ 30,000 – 40,000  บาท

โดยที่อาจารย์จะของบสนับสนุนจากเทศบาล  แต่ว่ายังไม่มีที่ให้น้องนอน

ทำไมปัญหาช่างรุมเร้าจัง

สรุปว่าถ้ากิ๊บได้ออกไปรับน้องที่ระยองหรือว่าสัตหีบก็จะเสียแล้วตกหัวละ  1,500 บาท (นี่น้อยสุดแล้ว)

บางคนเงินจำนวนนี้อาจน้อยนิดแต่ว่าสำหรับพวกกิ๊บที่ยังไม่มีงานทำมันเป็นเงินที่เยอะมาก

แล้วทำไมเราต้องไปเสียเงินตั้งแสนกว่าเพื่อรับน้อง 

เอาเงินที่เหลือไปทำประโยชน์อย่างอื่นที่สร้างสรรค์กว่านี้ดีกว่า

ที่เอกทะเลาะกันถึงขั้นมากหน้ากันไม่ติดเพราะว่ากลุ่มกิ๊บที่ไม่เคยมีปากมีเสียงอะไรกลับลุกขึ้นมาต่อต้าน

ก็เลยกลายเป็นเรื่องขึ้นมาทำให้ทั้งเอกมองหน้ากันไม่ติดสักคน

แล้วกิ๊บก็บอกไว้ตรงนี้เลยว่าไม่ชอบพวกตบหัวแล้วลูบหลัง xxx  

เพิ่งรู้ว่าการที่เป็นพี่คนมันเหนื่อยอย่างนี้นี่เอง  =_=’’’’’’’’

รูปนี้ตอนไปเที่ยวงานกล้วยไม้ที่หน้าศาลากลาง  สวยม่ะ  ^______^

เมื่อวานนี้กิ๊บไปเทคน้องตอนทุ่มครึ่ง  ทั้ง ๆ ที่โทถามแล้วว่าน้องมาแน่นอนรึป่าว

น้องก็บอกว่าไปแน่ ๆ เราก็ซื้อของไปเทคอย่างเยอะเลย

แต่พอไป  น้องไม่มา  เสียความรู้สึกอย่างรุนแรง

เฮ้อ !!  ไม่อยากพูดเลย

แต่ว่าวันนี้กิ๊บก็ไปมานะเพราะว่าพี่ที่ไปเทคมันน้อยสงสารอ่ะ (ชอบเป็นโรคใจอ่อนทุกทีเลยอ่ะ)

ตอนนี้กิ๊บกับส้มจุกก็ดีคะ

วันนี้ส้มจุกไปเตะบอลกับเพื่อนมา กลับบ้านซะช้าเลย

งอน !!

จะจบแระ

- กิ๊บกับส้มจุกรักครอบครัวนะคะ/คับ

- คิดถึงเหมียวเหมียวมากเลยอ่ะ สงสารมันแม่ไม่ยอมเลี้ยง

- ไว้อาลัยแด่งานที่ท่วมหัว =_=’

- อยากเปิดเทคแระแต่ว่าน้องไม่อยากมีพี่ เพราะฉะนั้นเลยยังไม่เปิด

- เบื่อเพื่อนที่เอก เชอะ งอน -_-‘

- เบื่อกับฝนที่ตกทุกวัน ชั้นเปียกหมดแล้วย่ะ  ชิชิ

- เบื่ออากาศที่ร้อนจนตับแลบ

- เค้าคิดถึงตัวจังเลยอ่ะ รักตัวมากนะคะที่รัก ตั้งใจเรียนนะที่รัก

^__________^    

ช่วงนี้สงวนยิ้มไว้เพื่อที่รักคนเดียว

สวัสดีคะเป็นไงกันบ้างเอ่ย

ช่วงนี้กิ๊บก็ยุ่ง ๆ กันพอตัวทั้งเรื่องเรียน  สุขภาพแล้วก็อะไรอีกหลายอย่าง

วันนี้กิ๊บตื่นแต่เช้าเพื่อมารอส้มจุก  ปากส้มจุกก็บอกว่าไม่มาแต่กิ๊บก็เชื่อว่าส้มจุกต้องมาแน่ ๆ

ส้มจุกมาถึงหอประมาณ 8.30 น.  กิ๊บก็อาบน้ำแต่งตัวเกือบเสร็จแระ

คุยกันไปคุยกันมาจะเก้าโมงแล้ว ก็เลยรีบบึ่งรถไปเรียนวิชาอาจารย์สมสิต 

แต่อาจารย์ดันมาสาย!!  กิ๊บนี้แอบเซ็ง  =_=’

ส้มจุกไปนั่งรอที่หน้าภาคดีนะที่วันนี้ตอนเช้าฝนไม่ตกไม่งั้นกิ๊บคงเป็นห่วงส้มจุกมากเลย

พออาจารย์มาเปิดสมุดกำลังจะเล๊คเชอร์ก็เจอกระดาษใบนึงเขียนสูตรไฟฟ้า (วิชาของวันนี้ที่เรียน)

ส้มจุกเขียนให้แล้วก็บอกว่า  “ตั้งใจเรียนนะคับที่รัก”  ^______^  

ที่เหลือคงไม่ต้องบรรยาย ......

หลังจากเลิกเรียนกิ๊บกับส้มจุกก็ไปกินข้าวร้านป้าอ้วน  อร่อยอีกตามเคย..อิอิ

จากนั้นก็กลับไปนอนตีพุงกันที่หอ  กอดกันมีความสุขจัง

หลังจากนั้นเราทั้งคู่ก็หลับเป็นตายเพราะว่าตื่นเช้าทั้งคู่  เฮ้อ!! เหนื่อยคะ

ตอนเย็นกิ๊บเข้าเมืองไปพร้อม ๆ กับส้มจุกไปรอพ่อที่ห้องย่า

พ่อมาประมาณ 6 โมงเย็นกิ๊บนี้หลับไปหลายตื่นแระกว่าพ่อจะมา

พอพ่อมาก็ไปหาหมอกัน  อ้อลืมบอกคะว่ากิ๊บเป็นผื่นที่คอแล้วก็บริเวณลงมาจากคอแต่ยังไม่ถึงหน้าอกอ่ะ

เป็นมากจนน่ากลัว ตอนแรกไปหาหมอนิพนธ์มาแต่ว่าก็ไม่หาย

พอดีว่าไปเยี่ยมย่าที่โรงบาล  แล้วพยาบาลบอกว่าหมอจิรนุชเค้าเก่งเรื่องโรคผิวหลังก็เลยหา

ต้องนั่งรถถ่อกลับมาที่หนองมน  เฮ้อรู้งี้ไม่นั่งรถไปในเมืองให้เปลืองตังค์หรอก

เข้าไปหาหมอเจอหมอหมอบอกว่าเป็นสิวแต่ว่าเป็นลึกแล้วก็หนักมาก

แต่ว่าที่หน้าก็ไม่มีสิว  ไม่เข้าใจเหมือนกัน มีแต่คนไม่เชื่อว่าเป็นสิวคิดว่าเป็นผื่นหรือว่าแพ้อะไรบางอย่าง

เลยไม่งามเลย  เซ็ง   =_=’  สรุปหมดไป 640 บาทถ้วน  แพงจังคะคุนหมอขา  !!

จะจบแระ

-          กิ๊บกะส้มจุกรักครอบครัวนะ

-          ส้มจุกรักไอ้หมาบ้ามาเดี๋ยวเค้างอนนะ

-          อีก 14 วันเจอกันคะที่รัก

-          ไม่จิงใจก็อย่ามาเป็นเพื่อนกัน(ถึงคนบางคน)

-          เดี๋ยวคราวหน้าเอารูปน้องพลอยกับพี่บุ๋มมาลงนะ

-          ขอบคุนทุกคอมเม้นที่จริงใจต่อกันคะ

-          เค้ารักตัวนะที่รัก  ตั้งใจเรียนนะ

หลังจากที่ยุ่งวุ่นวายกับการเปิดเทอมและการรับน้องนั้น

วันนี้ก็เป็นฤกษ์งามยามดีที่จะมาอัพไดสักกะที  อิอิ

ตอนนี้เรียนหนักมาเลยเรียนทั้งวันเลยอ่ะ  ฮือๆๆๆ  ไม่มีพักเลย

มีแค่วันพฤหัสบ่ายกับศุกร์บ่ายที่ว่าง  เฮ้อ!!  แต่เรียน 8 โมงเช้าเกือบทุกวันเลย

กิ๊บมีน้องเทคแล้วนะ  น้องเทคคณะชื่อว่าน้องพลอย อยู่เอกเดียวกับกิ๊บนี่แหละ

แต่ว่าน้องพลอยอยู่ภาคพิเศษ  แถมน้องเค้ายังเป็นน้องโรงเรียนด้วย

อิอิ  (กิ๊บดีใจมากเลยแหละที่มีน้องเทค...อิอิ) 

เดี๋ยววันนี้จะไปถ่ายรูปน้องพลอยมาฝากเพื่อน ๆ พี่ ๆ ดูกันนะว่าจะสวยเหมือนกิ๊บป่าว

ไปเทคน้องทีไรแบตโทสับหมดทุกทีเลยอ่ะ  เลยอดถ่ายรูปเลย  เซ็ง   =_=’ 

เดี๋ยววันนี้ก็ต้องไปเทคอีกตอน  7.30 pm. 

ใครรู้บ้างอ่ะว่า Photoshop CS3 ใช้ไงอ่ะบอกหน่อยนะ

เมื่ออาทิตย์ที่แล้วพี่กิ๊บเอาคอมไปทำมา  ทุกสิ่งทุกอย่างก็หายไปหมดเลยอ่ะ

นอกจากโปรแกรมต่าง ๆ รวมไปถึงรูปด้วย 

แล้วก็เอาโปรแกรมมาลงใหม่หมด (แอบบ้านนอกแหละที่ใช้ไม่เป็น)

แล้วพี่น้อง storythai คนใดใช้โปรแกรม Flash CS3 เป็นบ้าง

มาสอนกันบ้างนะคะ  คือว่าต้องใช้เรียนอ่ะคะ 

ก็ดูจากรูปแล้วกันนะคะ เพราะว่าแย่มากเลยอ่ะ   -_-’

ช่วงนี้กิ๊บกับส้มจุกก็เรื่อย ๆ คะ มีทะเลาะกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา

ตอนนี้เราสองคน  พยายามที่จะตั้งใจเรียนอยู่แหละ  เพราะส้มจุกเพิ่งเปลี่ยนที่เรียน 

กิ๊บก็ตั้งใจเรียนเพราะยากขึ้น  พยายามที่จะหาเวลาเจอกันให้ได้มากที่สุดแต่ก็ต้องไม่เสียการเรียนด้วย

เพราะว่ากิ๊บเรียน จันทร์ – ศุกร์แต่ว่าส้มจุกเรียน อังคาร – เสาร์   เวลาของเรา 2 คนก็เลยไม่ลงตัวสักกะที เฮ้อ!!

ขอบ่น

อาทิตย์ที่แล้วกิ๊บเอาโทสับไปซ่อมมาเพราะว่ากิ๊บดันไปลบโปรแกรมพิมพ์ไทยแล้วก็

พิมอังกฤษ  ก็เลยไปให้ร้านลงให้  พอเสร็จปุ๊บจ่ายตังค์เสียไป 200 บาท

แต่ว่าที่ร้านไม่ได้ลงโปรแกรมพิมไทยกับพิมอังกฤษให้  เซ็ง!!

ลงเกมทำไมเนี่ยเยอะแยะไปหมด ชั้นไม่ต้องการยะ!!! 

เค้าบอกว่าแมมการ์ดของเราไม่ดีลงให้แล้วแต่ว่ามันไม่ขึ้น

เป็นอันว่าเสียตังค์ฟรี  แถมโทสับลวนไปหมดเลย  เซ็งเป็นบ้าเลย

ที่รักจัดการให้เค้าเลย เค้าไม่ยอมจิงด้วย  ทีหลังจะไม่เอาโทสับไปปซ่อมร้านนี้อีกเลย เชอะ!!

**ว๊าย......จะได้เวลาเทคน้องแล้วกิ๊บไปเทคน้องก่อนนะเดี๋ยวไม่ทัน

จะจบแระ

-         กิ๊บกะส้มจุก รักพ่อ แม่ พี่ชายและพี่สาวทุกคนนะ

-         ตั้งใจเรียนทุกคนนะคะ

-         ขอบคุนทุกคนที่ให้คำปรึกษาที่ดี และมีความจริงใจต่อกัน

-         ที่แห่งนี้ต้องการแต่ความจริงใจ

-         เค้ารักตัวนะ

หลังจากที่กิ๊บบอกเลิกกับส้มจุกเพราะเหตุผลหลาย ๆ อย่างแล้ว

กิ๊บเองก็เสียใจนะ  ไม่อยากเสียคนรักไปและก็รู้ว่าขาดส้มจุกไม่ได้

แต่ส้มจุกไม่เคยที่จะปรับตัวเข้าหากันเลย

เชื่อแต่ความคิดของตัวเองไม่เคยฟังเหตุผล

และนี่ก็คือเหตุผลหลักที่เราทะเลาะกัน

เฮ้อ  และเมื่อคืนเราก็ได้คุยกันทุกเรื่องที่ไม่พอใจ

ส้มจุกไม่รับปากว่าจะปรับปรุงตัวแต่ก็คืนดีกัน

ทำให้วันนี้กิ๊บไปเรียนสายพร้อมกับตาบวม ๆ =_=*

และต้องเสียเพื่อนสนิทไป 1 คนเมื่อ 1 นาทีที่แล้ว

เพราะการทะเลาะของเรา 2 คน

---------------------ก็เท่านั้นเอง-------------------------

"ขอโทษนะ"

วันนี้เป็นวันเทคน้องคณะวันแรก น้องพลอยไม่ยอมเขียนจดหมายมา

ไอ้เราเนี่ยตั้งตารอน้องมานานแต่น้องไม่ยอมเขียนจดหมายมาหา

มีกิ๊บคนเดียวที่ไม่ได้จดหมายจากน้อง ส่วนเพื่อนคนอื่นได้กันหมดเลย

รู้ป่าวว่าพี่คนนี้แอบน้อยใจนะ

เดี๋ยวดูเหอะพรุ่งนี้โดนหนักแน่

ฮึ ฮึ

**  ขอบคุนทุกคนนะคะที่ให้ข้อคิดดี ๆ

ขอบคุณเอ้ที่ให้สติ และกำลังใจให้คิดได้

ขอบคุณ tukiiz ที่ช่วยย้ำความคิดเดิม

ขอบคุณ นู๋ตี้ ที่ให้กำลังใจคะ

ขอบคุณ พี่PatyGirl นะคะ

จะจบแระ**

- รักพ่อ แม่ พี่ ฯลฯ

- คิดถึงแพรเล็ก มิ้นท์ แล้วก็แพรใหญ่มากนะ

- ขอบใจติ๊ก ตั๊ก ไก่ ตาล ลูกตาล แล้วก็พลอย มากนะที่ให้คำปรึกษาเสมอ

- พรุ่งนี้ไม่อยากไปให้พี่ปี 3กับพี่ปี 4 ด่าเลย เซ็ง!!

พรุ่งนี้แล้วที่ต้องใช้ชีวิตอย่างเดิม ตื่นแต่เช้ารีบไปเรียน

เปิดมาก็เรียน 8 โมงเลย เรียน Eng อีกต่างหาก  เฮ้อ!!

ปีนี้ลงเรียนไปแค่ 17 หน่วยเองอ่ะแล้วจะจบใน 4 ปีมั๊ยเนี่ย

รู้สึกว่าปีนี้รุ่นน้องจะเยอะมากเลยเอกกิ๊บเอกเดียว 116 คน (ภาคปกติ)  ภาคพิเศษอีก 200 คน

น้องเค้าจะรู้มั๊ยนะว่าพี่ ๆ เนี่ยจนหมดแล้ว สงสัยว่าปีนี้จะผอมแน่

ขอย้อนเวลาหน่อยนะคะ

เมื่อวานวันเกิดแม่ ที่บ้านไปกินข้าวที่ร้านน้ำทะเล  กันอิ่มจนพุงกางเลย

เป็นร้านชาวบ้านธรรมดาราคาถูกของสดมาก ๆ แล้วก็สะอาดด้วย

ที่สำคัญอร่อยสุด ๆ เลย

แต่พอฉลองกันเสร็จก็ต้องไปโรงพยาบาล

เพราะว่าแม่ปวดเส้นเอ็นที่หัวเข่ามาก

กิ๊บกับพี่ก็เลยกลับบ้านมานอนเป็นเพื่อนแม่อีก 1 คืน

“สุขสันวันเกิดคะแม่ หายไว ๆ นะคะ”

ความรัก

ตอนนี้ความรักของกิ๊บกับส้มจุกก็โอเคถ้าส้มจุกไม่ขี้หึงมาก – มากที่สุดอีก

ส้มจุกเปลี่ยนที่เรียนทำให้เวลาของเรา 2 คนไม่ตรงกันเลย

ต่อไปเวลาของเราก็คงน้อยลงอีก

“แต่เค้าก็สัญญานะว่าจะใช้เวลากับตัวให้คุ้มค่าที่สุด”

หลังจากหน้าที่แล้วกิ๊บก็สำนึกได้อย่างนึงว่า  เราต้องเชื่อในรักของเรา

ไม่ต้องเอาความรักของเราไปเปรียบกับคนอื่นเพราะแต่ละคู่แต่ละคนไม่เหมือนกัน

ขอบคุณมากนะคะสำหรับความอบอุ่นดี ๆ ที่มีให้กันเสมอในครอบครัว

P.s.

- กิ๊บ&ส้มจุก รักพ่อ แม่ พี่สาว พี่ชาย  ไอ้หมาบ้าและแมวเหมียว

- ถึงเพื่อนเทคโนฯ ถึงกูจะไปแต่ช่วยไรไม่ได้แต่ก็ไม่เคยเป็นตัวถ่วงของใคร

- เกลียดคนเอาหน้าอยากได้หน้ามากนัก บอก  เดี๋ยวกูช่วย!!

- ขอโทษที่วันนี้หยาบคาย แต่สุดๆแล้ว

- ใครจะขอ Intive ก็ได้นะคะทิ้งเมล์ไว้เดี๋ยวส่งไปคะ

- ขอให้ความรักจงสถิตอยู่กับทุกคน  ^____^   ยิ้ม*

- เค้ารักตัวนะ

ไม่เข้าใจเลยว่าเวลาที่เราอยู่คนเดียวแล้วเราจะต้องเหงาด้วย

ไม่เข้าใจเลย . . . หรือว่าพระเจ้าสร้างความเหงามาคู่กับความรักเสมอนะ

อยากมีความรักที่แท้จริงซักครั้งในชีวิต รักที่ไม่ต้องการอะไร

ไม่ต้องการร่างกาย  ไม่ต้องการเงินทอง ไม่ต้องการสิ่งของฟุ่มเฟือย (อีกมากมาย)

จะมีมั๊ยน้าาาา  ...................................................................

วันนี้ไม่ได้สนว่าใครจะมาเม้นมั๊ย ใครจะอ่านมั๊ย

ขอบคุณพี่กุ๊กมากนะคะ เวลาที่เข้าไปในไดอารี่ของพี่กุ๊กทีไรอบอุ่นทุกครั้ง

ครอบครัวไดอารี่ของพี่กุ๊กอบอุ่นที่สุดเลย ขอบคุนเพื่อน ๆ พี่น้องสตอรี่ไทยทุกคนที่มีความจริงใจให้กัน

อยากมีความรักที่มีอย่างจิงใจ  อยากได้สายตาที่รักเราจากใจจริง

เวลามองคู่อื่นเค้าได้รับความรักอย่างนั้นความรักที่อบอุ่นที่เราโหยหามาทั้งชีวิต

ความรักที่แม้ว่าพ่อกับแม่ก็ไม่เคยให้  ...  อยากได้อย่างนั้น

วันนี้สับสน สับสนทุกสิ่งทุกอย่าง

ไม่อยากหายใจแล้ว เบื่อ อยู่ดี ๆ ก็เศร้า อยู่ดี ๆ น้ำตาก็ไหล

ไม่อยากเป็นอย่างนี้เลย

ความจริงใจเป็นยังไงเหรอคะ   รักแท้เป็นยังไงมีจริงอยู่มั๊ยบนโลกนี้

ไม่ได้ทะเลอะกันแต่วันนี้แค่สับสน

P.s.

- อยากจะเชื่อว่ารักแท้มีจริง

- อยากจะเชื่อว่าเธอรักชั้นจริง

- อยากจะเชื่อว่าพ่อกับแม่รักเรา (ถ้าพ่อกับแม่ไม่มีหนูโลกนี้คงมีอะไรดีกว่านี้อีกมากมาย)

- อยากไปอยู่ให้ไกล ๆ

ขอบคุนทุกคนนะคะที่อ่าน และขอบคุนทุกคนที่เข้ามาและผ่านไป

หลังจากหายไปนานก็คิดได้ว่าน่าจะอัพได้แระ

หายไปทัวร์คนแก่มาแหละ  แบบว่านาน ๆ พ่อกับแม่จะมีเวลาพาไปเที่ยว อิอิ

อันดับแรกไปวัดหลวงพ่อโสธรที่ จ. ฉะเชิงเทรา (ใกล้บ้านหน่อย) 

ก่อนอื่นเลยนะไปกับพ่อ -  แม่ – พี่รี(ญาติ)แล้วก็กิ๊บเองที่ไปเนี่ยเพราะว่าไปแก้บนให้ย่า

ไปดูรูปกันนะ  ร้อนสุดขั้วเลยหล่ะ

แล้วก็อาทิตย์ต่อมาไปวัดหลวงพ่อทันใจที่ จ.ตาก ไปตอนที่พายุนาร์กีสเข้าพม่าพอดีเลย

ตอนขับรถไปฝนตกตลอดทางเลยออกจากบ้านเที่ยงคืนกว่าแระ  ไปถึงวัดก็ประมาณ 06.30น.ได้

ไปกับลุง ป้า พี่รี พ่อ แม่ แล้วก็กิ๊บเอง  เซ็งเอา Mu7 ของพี่ไป  นั่งแล้วเมารถเป็นบ้าเลย

ที่ไปเพราะว่าพ่อไปแก้บนกับหลวงพ่อทันใจว่าให้ย่าปลอดภัยจากการผ่าตัด

นี่ก็ใกล้จะต้องผ่าอีกรอบแระ เซ็ง !! 

วันที่ไปวัดหลวงพ่อทันใจฝนตกก็เลยมีคนมาน้อย ไม่งั้นคนมาเพียบ

ต่อมาก็เลยไปเที่ยวที่เจดีย์ยุทธหัตถีใกล้ ๆ กับวัดหลวงพ่อทันใจนั่นแหละ

จากฝนที่ลงมาปรอย ๆ ตอนนี้เริ่มหนักแล้วหล่ะ

เป็นการเที่ยวที่เปียกปอนที่สุดเท่าที่เที่ยวมาเลย

จะเรียกว่า “ทัวร์ทรหด” ก็ได้นะเนี่ย

หลังจากนั้นขากลับป้าอยากจะไปเที่ยวตลาดชาวเขามูเซออีก

ก็ขับรถไป 28 กม. ที่ทรหดสุด ๆ สำหรับกิ๊บ

เพราะทั้งขับขึ้นเขาคดไปคดมา ฝนก็ตก ดินถล่มอีกต่างหาก

สุดยอดไปเลย !!

พอขึ้นไปถึงมีชาวเขามาขายของอยู่ไม่กี่คน เพราะว่าวันนี้ฝนตก

เป็นอันว่าเซ็งไปตาม ๆ กันเลย  เฮ้อ . . .

แม่ก็ได้ฤกษ์ซื้อของ ซื้อยอดมะระแม้วมา 5 กิโล (พระเจ้า!!!!!)

บ๊วยสดอีก 3 กิโล แม้งไม่หร่อยเลย(ขอบ่นหน่อย)

ด้วยการที่แม่ซื้อยอดมะระแม้วมาเยอะนี่เอง

ทำให้พวกเรา 3 คน ต้องกินผัดยอดมะระแม้วอยูเป็นเวลา 4 วัน

กินทุกมื้อและทุกโอกาสที่จะกินได้

นี่ขนาดว่าเน่า ทิ้งไปบ้างแล้วนะเนี่ย เฮ้อ (ก็ความสุขของแม่ห้ามไม่ได้)

ต่อมาก็ไปไหว้พระพุทธชินราชที่ จ.พิษณุโลก

คนเยอะมากเลยเค้าบอกกันว่าที่นี่เมี่ยงอร่อย

ไปเจอเมย์ เฟื่องอารมณ์ด้วยแหละ สวยดี >_<’

ซื้อเมี่ยง(ใบไม้อ่ะ) มาเต็มรถเลยแบบว่าซื้อมาจนไม่มีที่จะนั่งเลยหล่ะ

เยอะเว่อร์ สิ้นเปลือง ทำไรไม่ได้เช่นเคย เพราะ(ความสุขของแม่)

จากนั้นขากลับก็ไปกินข้าวกลางวันตอนบ่าย 3 ที่นครสวรรค์

จากนั้นก็ตรงกลับชลบุรีกัน

พี่แม้งขับช้าถนนก็ไม่มีรถขับแค่ 80-90 ช้าจัง !!

ถ้าขับได้ลงไปขับแล้วรอก่อนแล้วกันคราวหน้ารับรองขับเองแน่ ฮึ!!

พอแระทริปนี้เหนื่อยจัง

รูปนี้เป็นรูปแมวเหมียวที่กิ๊บเลี้ยงไว้ที่บ้านแต่ว่าแม่ไม่ให้เลี้ยงหล่ะ

ชื่อว่า เหมียวเหมียว น่ารักมากเลยเดี๋ยววันไหนจะเอารูปเหมียวเหมียวมาให้ดูอีกนะคะ

 สุดท้ายนี้ขอ P.s. ให้คนหลายใจหน่อย

ว่าเค้ารักนะ

 แถมอยากถ่าย